Sürmeli Ebru (şiir)

Ebru

Ya nasip deyip açıldık deryaya

Yol aldık usul usul meçhul adaya

Dağıttığımız her damlayla saldık ağımızı

Zamandan münezzehtik,aştık çağımızı

“Ab” su demekmiş,”ru” ise yüzey,

Çekeriz çizgimizi bir yatay bir dikey

Nasibimizdekiyle perdemiz birden aralanır

Kimi zaman geçmiş hatırlanır, gönül yaralanır

Bazen çiçek açar, geliverir bahar,

Arada aşk anılır, o an gönülde bir har…

Mahmuzlarız atımızı yeleleri savrulur

Ödümüzle gülistanlar tutuşur,kavrulur.

Renk renk konuşur bizim deryamız,

Biz başkayız, başkadır bizim dünyamız,

İstidadı olan bu deryada olgunlaşır

Dalgalarda sorulurda bazen solgunlaşır

Gün biter sıyrılır tekneden nasibimiz

Bunlar bizim hem kardeşimiz hem abimiz

Yol alan biz kısmetimizi veren ‘O’ !

Budur gönlümce seyrettiğim tablo…

17.03.2007

Ali Sürmelioglu

Yoruma kapalı.